Hydroforem nazywamy zestaw w skład którego wchodzi pompa, zbiornik wody, wąż antywibracyjny - łączący zbiornik z pompą oraz osprzęt (wyłącznik ciśnieniowy, manometr, wyjście 5-drożne). Do oprzyrządowania dodatkowego zalicza się: filtr, zawór zwrotny, zabezpieczenie przez przeciążeniem oraz suchobiegiem, rurki podłączeniowe.

Zbiornik wody służy do utrzymania mniej więcej stałego ciśnienia wody w instalacji. W zbiorniku hydroforowym nad zwierciadłem wody znajduje się poduszka sprężonego powietrza. W momencie rozpoczęcia poboru wody powietrze wypycha wodę ze zbiornika do instalacji. Jednocześnie następuje spadek wartości ciśnienia powietrza. Po osiągnięciu minimalnej wartości ciśnienia, wyłącznik ciśnieniowy, połączony z częścią powietrzną zbiornika, uruchamia pompę. Jej praca powoduje dopełnianie zbiornika wodą i ponowne sprężenie powietrza aż do osiągnięcia maksymalnej wartości ciśnienia. Praca pompy jest niezależna od cykli poboru wody, a liczba jej włączeń na godzinę uzależniona jest od zakresu ciśnienia powietrza nastawionego na wyłączniku. Zbiorniki hydroforowe dostępne są wielu rozmiarach: 2, 8, 24, 50, 80, 100, 150, 200, 300 czy nawet 500 litów. Nowoczesne zbiorniki posiadają wewnątrz elastyczną przeponę (membranę) gumową, rozdzielającą przestrzeń wodną od powietrznej. De facto woda znajduje się w przeponie. Gwarantuje ona niezawodność pracy hydrofora oraz higienę przetrzymywania wody (np. do celów spożywczych).

Przeciętnie pompa nie powinna załączać się częściej niż 20-30 razy na godzinę, głównie ze względu na funkcjonowanie wyłączników elektrycznych. Aby ograniczyć liczbę włączeń pompy na godzinę, stosuje się właśnie zbiorniki hydroforowe, które akumulują ciśnienie i jednocześnie gromadzą pewien zapas wody.